திங்கள், மார்ச் 04, 2013

மொழி வேண்டாம்

நீண்ட நாட்களாக புத்தக அலமாரியை அலங்கரித்த எனது புத்தகங்கள் தூய்மைப்படுத்தாமல் தூசு மண்டிக்கிடந்தது.

என் வீட்டுப் பணிப்பெண்ணை அழைத்து, எல்லாவற்றையும் சுத்தம் செய்யலாம் வா, என்றேன்.

அவளை மட்டும் அந்த வேலையைச் செய்யச்சொல்லலாம்தான், தமிழ் மொழி தெரியாத அவள் தலை கீழாக எல்லாவற்றையும் அடுக்கிவிடுவாள். இன்றைய தூய்மைப் படுத்துதலின் நோக்கமும், ஏற்கனவே அவள் தனியாளாக தூய்மைப்படுத்துகிறேன் என எல்லாவற்றையும் `கசா முசா’ என்று அடுக்கிவைத்திருந்தாள். அவளுக்கு என்ன தெரியும், சொல்கிற வேலையைச் செய்கிறாள், அவ்வளவுதான்.

இன்று நானும் அவளுடன் சேர்ந்துகொண்டு அலமாரியை சுத்தப்படுத்த ஆயத்தமானேன்.

ஒவ்வொரு பகுதிகளாக புத்தகங்களை எல்லாம் அள்ளிக் கீழே போட்டுவிட்டு ஈரத்துணியால் தூய்மை படுத்திக்கொண்டிருந்தாள் இந்தோனீசியப் பணிப்பெண்.

கீழே உள்ள புத்தகங்களையெல்லாம் பொறுக்கிப்பொறுக்கி எதை எதை எங்கெங்கு வைக்கவேண்டுமோ அதையதை அங்கங்கு வைப்பதற்கு புத்தகங்களைத் தேர்வு செய்துகொண்டிருந்தேன்.

ஒரு வரிசையில் சைவசித்தாந்தம்/ஆன்மிகம். ஒரு வரிசையில் ஓஷோ. ஒரு வரிசையில் நாவல்கள், ஒரு வரிசையில் தத்துவங்கள், ஒரு வரிசையில் என்னை அதிகம் கவர்ந்த புத்தகங்கள், ஒரு வரிசையில் மொக்கைப்புத்தகங்கள், ஒரு வரிசையில் ஆங்கிலம் மலாய் புத்தகங்கள், ஒரு வரிசையில் இதழ்கள் என, புத்தகங்களை வகுத்துக்கொண்டிருந்தேன்.

“அக்கா, இவ்வளவு புத்தகங்கள் வைத்திருக்கின்றாயே.. எல்லாவற்றையும் வாசிப்பாயா?”

“ஆங்..நேரம் கிடைக்கும்போது நிச்சயம் வாசிப்பேன்..”

“எத்தனை வருடங்களாகச் சேகரிக்கின்றாய்?”

“பள்ளி படிக்கும் காலக்கட்டத்தில் இருந்து...”

“ம்ம்.. யா... நிறைய வாசிக்கின்றாய்..மலாய் மொழியில் இருந்தால் நானும் வாசிப்பேன்..”

“உனக்கு என்னமாதிரியான புத்தகங்கள் பிடிக்கும் என்று சொல்லு, வாங்கி வருகிறேன்..”

“ஓ யா.. ம்ம்ம்.. கார்ட்டூன் புத்தகங்கள் பிடிக்கும்..”

“ஓ.. அப்படின்னா, சுப்பு உடைய புத்தக அலமாரியைத்தான் நீ அலச வேண்டும்.. அங்குதான் அவன் கார்ட்டூன் புத்தகங்களை நிறைய வைத்திருக்கின்றான்.”

“ ம்ம்ம்.. யா..  இதில் எதெல்லாம் படித்துவிட்டாய்..? புன்னையோடு கேட்கிறாள்.

“ நாவல்கள் பெரும்பாலும் வாசிக்கப்பட்டது தான், ஓஷோ புத்தகங்கள் எல்லாமும் வாசித்துவிட்டேன்.. இன்னும் நிறைய..” என்று சொல்லிக்கொண்டே, வாசித்துவிட்ட சில புத்தகங்களை அவளிடம் காண்பித்தேன்.

“ ம்ம்..ரொம்ப பழைய புத்தக ஏடெல்லாம் கிழிந்துபோச்சு, அப்படியே வைத்திருக்கின்றாய்.. வீசவேண்டியதுதானே.!”

“ஹூஹும்.. அதுமட்டும் முடியாது..”

“ஓஷோ பார்ப்பதற்கு, ஓசாமா பின் லேடன் மாதிரியே இருக்கின்றார்..”

“ஆ..இருக்கலாம் தாடி வைச்சிருக்கார் இல்லெ..”

“ம்ம்ம்ம்...”

இப்படியே எங்களின் உரையாடல், மலாய்மொழியில் தொடர்கிறது.. வேலையின் நடுவே..!  இடையிடையே, இது என்ன புக்? அது என்ன புக்? இது எதைப்பற்றி? அது எதைப்பற்றி? சமையல் புத்தகம் இல்லையா? பைபள் இல்லையா? (அவள் கிறிஸ்டியன்) என்கிற கேள்விகள் வேறு.. சொல்லித்தான் ஆகவேண்டும் இல்லையேல் அவமதிப்பாகிவிடுமே.! சொல்லிக்கொண்டே வேலை நடந்தேறியது..

எல்லாப்புத்தகங்களையும் அடுக்கி முடித்தபிறகு, ஒரே ஒரு புத்தகத்தை மட்டும் மடியில் வைத்துக்கொண்டு, தூய்மைப் படுத்தும் வேலையெல்லாம் முடிந்து எழும்போது, நான் இதனின் படங்களைப் பார்த்துவிட்டு கொடுக்கிறேன் என்றால் திட்டுவாயா அக்கா,? என்று கேட்டாள்.

“ அட, இதில் என்ன இருக்கு..!! சரி, பார்.. பார்த்தவுடன் புத்தகத்தை இருந்த இடத்திலேயே வைத்துவிடு...”

அப்புத்தகத்திற்கு மொழி தேவையில்லை. மொழியின் அவசியமும் இல்லை. படங்கள் சொல்லும் ஆயிரம் கதைகள்

இன்றிரவு, அறைக்குள் விரைவாக நுழைந்து, கதவைத் தாழிட்டுக்கொண்டாள் புத்தகத்தோடு, பணிப்பெண்.  



வெள்ளி, மார்ச் 01, 2013

உலகம் உருண்டை

அக்கா மகன் சொல்பேச்சு கேட்கமாட்டேன் என்கிறான், பள்ளியில் ஆசிரியருக்கு அவனைப்பிடிப்பதில்லை, கொடுக்கும் வீட்டுப்பாடங்களை சரியாகச் செய்வதில்லை..அடிக்கடி பள்ளிக்கு மட்டம் போடுகிறான்.. பள்ளியில் படிக்கும் சக மாணவன் அவனின் அப்பாவிடம் சொல்கிறான். அவனின் அப்பாவும் என் தம்பியும் நண்பர்கள். அவர் தம்பியிடம் சொல்ல, தம்பி என்னிடம் தொலைப்பேசியில் அழைத்து விவரத்தைச் சொல்லி, உன் மகன் காலெஜ் லீவில் வீட்டிற்கு வந்தால் அவனை அழைத்துக்கொண்டு ஊர் சுற்றுகிறான், இவன் அவனுக்கு அண்ணன் தானே, காலெஜ் படிப்பவனும் பள்ளியில் பட்டிப்பவனும் ஒன்னா? நல்ல கோஸ் கிடைக்க அவன் பள்ளியில் நன்றாகப் படித்து நல்ல பெயர் எடுக்கவேண்டாமா..!!அறிவுரை கூறி கண்டிக்கச்சொல்லு, என்கிறான், இருவருக்கும் தாய் மாமனான என் தம்பி. நான் என் மவனிடம் அப்படியே சொல்கிறேன். என் மவன் அவனைச் சந்திக்கச்செல்லும் போது, இதை அவனிடம் சொல்கிறான்.. அக்கா மகன் பள்ளிக்குச் சென்று இந்த விவரத்தை குடும்பத்தில் போட்டுக்கொடுத்த நண்பரின் மகனை சில நண்பர்களுடன் வழிமறைத்து சட்டையைப்பிடித்து உலுக்கி, ஒழுங்கு மரியாதையா இரு..பிச்சி புடுவேன் பிச்சி என்றிருக்கிறான். அவன் அழுதுக்கொண்டே அவன் அப்பாவிடன் சென்றிருக்கிறான். விவரத்தை அறிந்த அவனின் அப்பா என் தம்பியிடன் முறையிட்டான். தம்பி எனக்கு அழைத்து விவரத்தைச் சொல்லி, என்ன நடக்கிறது..? தேவையா இது..! சொல்லிவை, என்றான். நான் என் மவனிடம் , ஐய்யா சண்டை வரும் போலிருக்கு என்ன சொன்னே நீ? என்றேன். உண்மையைச்சொன்னேன் (பாட்ஷா வசனம்) என்றான். மீண்டும் மகன் அக்கா மகனுக்கு இவ்விரத்தைச் சொல்ல, அவன், இரு இரு திங்கட்கிழமை வைச்சுக்கிறேன் அவனை என்கிறானாம்..
டேய் பசங்களா, ஆணியைப் புடுக்க வேண்டாம்.. பிஞ்சிடும் ஜாக்ரதை.. என்று சொர்ணக்கா லெவலில் ஒரு மிரட்டுப் போட்டுள்ளேன்.  பார்ப்போம் கதை மீண்டும் சுழல்கிறதா என்று... 

புதன், பிப்ரவரி 27, 2013

ANTI-BULLYING DAY

இன்று பெஃப்ரவரி இருபத்தியேழு. உலக ANTI-BULLYING  தினம். காலையில் ஆங்கிலப் பத்திக்கையில் இதையொட்டி வந்த ஒரு கட்டுரையைப்படித்தவுடன், அடடா இப்படியெல்லாம் கொண்டாடுவதற்கு நாட்கள் இருக்கின்றனவே என்று அதிர்ந்த போதிலும், இது என் சிந்தனையை மேலும் தூண்டிய ஒரு விடயமே. காரணம் தற்கொலைகளுக்கும் மனவியாதிகளுக்கும் இந்த BULLYING கலாச்சாரம்தான் மூலக்காரணமாக இருந்து வந்துள்ளது என்பது அக்கட்டுரையின் இறுதியில் சொல்லப்பட்ட விவரம்.  

BULLY என்கிற இந்த ஆங்கில வார்த்தைக்கு தமிழில் சரியான சொல் கிடைக்கவில்லை. தமிழில் கிடைத்த அத்தனை சொற்களும் இந்த BULLY என்கிற ஆங்கில சொல்லிற்கு ஈடாக அமையவில்லை. கொடுமை படுத்துதல், அடிமைப் படுத்துதல், சினங்கொண்டு ஆங்காரமாகப் பேசுதல், கீழறுப்புசெய்தல் என்று தான் எழுதியிருந்தார்கள் அகராதியில். ஆங்கிலத்தில் அதனின் அர்த்தம் மனதளவில் சரியாகப் புரியப்பட்டதுபோல் தமிழில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டது அரியணையிட்டு அமரவில்லை.

BULLY என்கிற ஆங்கில சொல்லிற்கு தமிழில் குறிப்பிட்ட இச்சொற்கள் சரியான மாற்றுச்சொல்லாக அமையுமா என்பதில்  சந்தேகம்  ஏற்பட்டிருப்பினும்  தமிழில் குறிப்பிட்ட அத்தனை சொற்களில் இருக்கும் அர்த்தங்களையும் இந்த BULLY என்கிற ஒற்றை ஆங்கில சொல் உள்வாங்கிக்கொண்டது.  

BULLY என்கிற இந்த வார்த்தையைக் கேட்டவுடனேயே எல்லோருக்கும் எதாவதொரு வகையில் மற்றவர்களால் தாம் கொடுமை படுத்தப்பட்ட, தமது கருத்துகள் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாமல் புறக்கணிக்கப்பட்ட, ஏமாற்றப்பட்ட, துன்புறுத்தப்பட்ட, சிறுமை படுத்தப்பட்ட,  கேவலப்படுத்தப்பட்ட , தனிமை படுத்தப்பட்ட, நிராகரிக்கப்பட்ட, பறிக்கப்பட்ட என இன்னும் நிறைய பட்ட.. பட்ட.. என்று அடுக்கிக்கொண்டே போகலாம்.

இந்த BULLYING பல நிலைகளில் நம்மைத் துன்புறுத்தியிருக்கலாம்.  குடும்பத்தில், பள்ளியில், பல்கலைக்கழகங்களில், வேலை இடத்தில், பொது வாழ்வில், அரசியலில்.. என..! 

குடும்பத்தில் ஏற்படுகிற புல்லியிங்’கால் அவ்வளவாக பாதிப்புகள் இருக்காது என்றே நம்பலாம். ஏனென்றால் அங்கே நடக்கும் BULLYING ற்கு, அப்பா காரணமென்றால், அம்மாவின் ஆதரவும், அம்மா காரணமென்றால் அப்பாவின் ஆதரவும், சகோதர சகோதரிகள் என்றால் அப்பா அம்மாவின் ஆதரவும் என புல்லிங் கலாச்சாரத்திற்கு ஒரு விடிவு உண்டு. பள்ளியிலும் பல்கலைக்கழகங்களிலும் இதற்கு விடிவு உண்டு என்றும் சொல்லலாம்; மாணவர்களில் சிலர் சக மாணவரிடம் இதை நிகழ்த்தும்போது ஆசிரியர்களும், ஆசிரியர்கள் சில மாணவனிடம் செய்யும்போது சக ஆசிரியர்களும் மாணவர்களும் உதவுகின்ற நிலை ஏற்பட்டு காப்பாற்றப்படலாம்!. புல்லிங் செய்து மரணம்வரை சென்றுள்ளதுவும் மறுக்கமுடியாது என்கிற போதிலும் நிலைமை கட்டுப்பாட்டிற்குள்ளேயே இருக்கும்.

கணவன் மனைவி என்கிற பந்தத்தில் உரிமை, அன்பு, சகிப்புத்தன்மை, கடமை, பொறுப்பு என்கிற பெயரில் எண்ணிலடங்கா கொடுமைகள் இந்த நவீன காலகட்ட்த்திலும் நிகழ்ந்தவண்ணமாகத்தான் இருக்கின்றது. அதையும் இந்த BULLYING கலாச்சாரத்தில் சேர்த்துக்கொள்ளலாம்.

எத்தனையோ மனைவிமார்கள் விடுதலை கிடக்கப்பெறாமல் தற்கொலை செய்துகொள்வதும், வீட்டை விட்டு ஓடுவதும், பெற்ற குழந்தைகளைக் கொடுமை செய்வதும்..  எத்தனையோ கணவன்மார்கள், தொல்லையே வேண்டாமென்று வெளியூர் வேலைகளுக்கு மாற்றல் வாங்கிக்கொண்டு தனியாளாக குடும்பம் நடத்துவதும் துறவியாய்ப் போய்விடுவதும் என இன்னும் தொடர்ந்துகொண்டுத்தான் இருக்கிறது. சிலர் பிள்ளைகளுக்காக வாழ்கிறேன், குடும்ப கௌரவம் என ஒப்பிற்கு ஜடமாய் வாழ்ந்து மடிகிறார்கள். இதுவும் மறைமுக புல்லியிங் தான். சிலர், கணவரின் பெயரைக்கேட்டாலே வேர்த்துவிருவிருக்கின்றார்கள். சில கணவன் மார்கள் மனைவியின் குரலைக்கேட்டாலே நெஞ்சு வலிக்கிறது என்கிறார்கள்..! இதையும் ஒரு வகையில் சேர்த்துக்கொள்ளலாம்.. பாவம் அவர்; குடும்பத்திற்காக உழைக்கின்றார். பாவம் அவள்; நம்மை விட்டால் கதி இல்லை, என்று நாடளடைவில் சிந்தனையை மாற்றிக்கொண்டு, அன்பொழுக வாழலாம், பிரச்சனையில்லை.   

ஆனால் ஓர் இடம் இருக்கிறது, தப்பிக்கவே முடியாமல் தன்மானத்தை அடகு வைத்துவிட்டு, எதோ ஒன்றிற்காக நாய் போல் வால் ஆட்டிக்கொண்டு காலம் முழுக்க கழுதைபோல் கிடக்கும் அவல நிலை. அதுதான் வேலை இடம். பணம் கிடைக்கிறது, வேறு வேலை கிடைக்காது என்பதற்காக பலவிதமான கொடுமைகளை அனுபவித்துக்கொண்டும் சகிப்புத்தன்மை என்கிற பெயரில் பிணம்போல் வாழ்ந்துமடிபவர்களும் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள்.  

இந்த வேலையிடத்து BULLYING பற்றிக்கேட்கத்துவங்கினால் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொருவிதமான அனுபவங்கள் ஒரே மாதிரி நிகழ்ந்திருக்கும். யாருமே தப்பித்திருக்கமுடியாது. அவ்வளவும் கசப்பான சம்பவங்கள்.

திறமையுள்ள புதிய ஆட்கள் தமது வேலையைப் பிடுங்கிக்கொள்வார்களோ, சில இடங்களில் சீனியர் ஜூனியர் போராட்டம்.. சிலரின் நடவடிக்கைகள் முற்றாக்க் கவராத நிலை.. நான் பெரியவன் என்கிற இறுமாப்பு.. அடக்க நினைக்கும் மனநோயாளிகள்.., அடுத்து காத்திருக்கும் உயர் பதவியைப் பிடுங்க வந்தவள்/ன் என்கிற மனமுதிர்வற்ற நிலை.. உயர் பதவியில் இருப்பவரின் அன்பை பெறுவதற்குப் போராடும் நிலை.., தம்மிடமே எல்லோரும் ஆலோசனைகள் கேட்கவேண்டும் என்கிற உலகமாகா புத்திசாலித்தனம் என அடுக்கிக்கொண்டே போகலாம்.

வீட்டில், பள்ளியில் கணவன் மனைவி உறவில் ஏற்படாத கசப்பான புல்லிங் கலாச்சாரம், வேலை இடத்தில் பலரை ஆட்டிவைக்கும் என்பதை யாரும் மறுக்கலாகாது. வேலை செய்பவர்களுக்கு இது தொடர்கதைதான்..

வாய் பேசா மௌனிகள் மாட்டிக்கொண்டால், வேலை இடத்தில் அவர்கள் படும் அவஸ்தை இருக்கே, அப்பப்பா சொல்லி மாளாது. இருவர் மூவரின் வேலையை ஒரே ஆள் செய்யவேண்டிய நிலை வரும்...  

சரி.. இப்போ கேள்வி இதுதான், இந்த புல்லிங் கலாச்சாரத்திலிருந்து எப்படி மீள்வது.? மீள்கிறேன் என்று அறிந்தும் அறியாமலும் நாம் யாரையாவது BULLY செய்துள்ளோமா? நாம் பலியாகியிருக்கின்றோம் என்றாலும் நம்மால் யாராவது பலியாகியுள்ளார்களா? அதை எப்படி நாம் நிவர்த்திசெய்துள்ளோம்..!!?

இதுவரையில் நம்மால் யாருக்கும் தீங்கில்லை, என்றால்.. நானும் நீங்களும் நண்பர்களே.

இன்று ANTI BULLYING தினம். இந்நாளில் உறுதி எடுத்துக்கொள்வோம். அடுத்தத் தலைமுறை நம் பிள்ளைகள்தான் பாட்டாளிகள்/தொழிலாளர்கள். இதற்குப் பலிகடா ஆவார்களோ.. !!          
  

செவ்வாய், பிப்ரவரி 26, 2013

பார்த்ததில் ரசித்தது

பென்சில்களால் பலவிதமான வேலைப்பாடுகள்..  வர்ணப்பென்சில்களால் காகிதம் வர்ணமாகும் ஆனால் இங்கே...!!!! பாருங்கள், அற்புதம் அற்புதம்.. பார்த்தவுடன் கவர்ந்துவிட்டது

http://avargal-unmaigal.blogspot.jp/2013/02/blog-post_1891.html

திங்கள், பிப்ரவரி 25, 2013

சுவாரஸ்யம்

எந்த சுவாரஸ்யமான சம்பவங்கள் எனக்கு நிகழ்ந்தாலும், நான் உடனேயே அதை எழுத்தில் கொண்டு வந்துவிடுவேன். எழுதிவைக்கும்போது பலர் வாசிக்கின்ற வாய்ப்பு ஏற்படலாம், அவைகளை தமது அனுபவங்களோடு ஒப்பிட்டு, நிருத்துப்பார்க்கலாம், சில விஷயங்கள் நம்மூலமாக அவர்களும் அனுபவித்து தெரிந்துகொள்ளலாம். சில அனுபவங்கள் பாடமாகவும் அமையலாம், சில அனுபவங்கள் எச்சரிக்கை சமிக்ஞை, சில பகிர்வுகள் யாம் பெற்ற இன்பம் பெறுக இவ்வையகம் என.

நேற்று இரவும், இன்று காலையும் எனக்கு இரண்டு சுவாரஸ்யமான நிகழ்வுகள் நடந்தேறின. நினைத்து நினைத்து மனம்விட்டுச் சிரித்தேன். சிரித்துக்கொண்டிருக்கும்போது நண்பர் ஒருவர் அழைக்க, நண்பரிடமும் சொல்லிச்சிரித்தேன்.

நான் ஒரு சுவாரஸ்யமான நகைச்சுவை சம்பவமொன்றை உங்களிடம் சொல்லப்போகிறேன் என்று ஆரம்பிக்கும்போதே.. ம்ம்.. சொல்லுங்க, சொல்லுங்க நான் தயாரிவிட்டேன் சிரிப்பதற்கு என்றார். `என்ன கிண்டலா?’ என்று சிணுங்கவும்.. என்னடா இது அநியாயமா இருக்கு, சொல்கிற நகைச்சுவையைக் கேட்டுவிட்டுச் சிரிப்பதற்குத் தயாராவதுகூட பொல்லாப்பாப்போச்சு.. பெண் நட்பில் இதான் பிரச்சனை என்று அலுத்துக்கொண்டார்.

என் நண்பர் அலுத்துக்கொள்வதிலும் நியாயமிருக்கு.. காரணம், ஜோக் சொல்கிறேன் என்று சொல்லி மொக்கையாக எதையாவது உளறிவிட்டு வழிவதுதான் பெண்பாலின் பெருபாலான இயல்பு. சொல்லிமுடித்தும் கூட, .. ம்ம்.. என்னமோ ஜோக் சொல்கிறேன் என்றீர்களே அதை முதலில் சொல்லுங்கள், பிறகு சிரிங்க சாவகாசமாக என்பார். டென்ஷன்..ஊ.

அலுத்துக்கொண்டு கேட்டபோதிலும், மேலே நான் குறிப்பிட்ட அந்த சுவாரஸ்யமான விவரத்தைச் சொன்னபிறகு, அவருக்கே சிரிப்பு தாளவில்லையென்றால் பார்த்துக்கொள்ளுங்களேன், அந்த சுவாரஸ்யத்தின் மகிமையை. சொல்லும்போதே நான் சிரிக்க, சிரிக்கச்சொன்னேன்தானே!? என்று அவரை நான் மிரட்ட, மௌனமாகச் சிரிக்கிறேன் என்று பெருமூச்சு வர அவர் சிரிக்க, ஒரே ரகளைதான் போங்க.

இப்படிச் சுவாரஸ்யமான சம்பவமொன்றை எழுதமுடியாமல் போவதுதான் இங்கே வேதனை. சிலவேளைகளில் நமக்கு நிகழ்வது நடப்பது எல்லாவற்றையும் சொல்லிவிடமுடியாதே.!

சிலர், நாம் என்ன செய்கிறோம், என்ன எழுதுகிறோம், முகநூலில் என்ன பதிவேற்றுகிறோம், எங்கேயெல்லாம் நமது பின்னூட்டங்கள் இடம்பெறுகின்றன, யாரிடம் அதிகமாக பேசுகின்றோம், யாரிடம் மூக்கறுபடுகின்றோம்/மூக்கு உடைபடுகின்றோம் என, நமது அன்றாட நடவடிக்கைகளைத் தொடர்ந்து கண்காணிக்கும் உளவுபேதாக்களாக நம் பின்னாலேயே உலவிக்கொண்டிருப்பார்கள்.

நாம் எழுதுகிற எழுத்தில், அவர்களின் பாத்திரத்தின் பங்கு குறித்து அறிந்துகொள்வதற்கு நம்மிடம் ஒர் அணுக்கத்தொடர்பினை ஏற்படுத்திக்கொண்டிருப்பார்கள். அறிந்தோ அறியாமலேயோ இதற்கு நாம்தான் மறைமுக காரணகர்த்தா என்பதனையும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தான் வேண்டும். கதை சொல்லில் இருவர் மற்றும் மேலும் ஆட்கள் இருப்பதுவே இதற்கு மூலக்காரணம். உண்மையை மறைக்கமுடியுமா என்ன..!?  

நாம் பகிரப்பட்ட விவரங்களை பிய்த்துமெய்ந்து, தமது தரப்பு நியாயங்களை எடுத்துரைக்கிறேன் பேர்வழி என்று கூறி..;

`நான் எதற்காக அப்படிச் சொன்னேன் தெரியுமா..!? நாம் என்ன பேசினோம், நீ என்ன எழுதியிருக்கிறாய்? புரியாமல் எதையாவது எழுதி பெயர் வாங்க அலையாதே.. இதையெல்லமா வெளியே சொல்வாங்க..! எதை எதை எழுதனும்னு ஒரு வெவஸ்தையே இல்லையா..? இதெல்லாம் உனக்கு ஒரு விளையாட்டா...!! சின்னப்புள்ளத்தனமா இல்லே..! நல்லதுக்குக்காலமில்ல...  திருந்தாதஜென்மங்கள், விஷக்கிருமிகள்...  எஃக்சுவலி... பை ரைட்.. ஷோ.. பை தி வேய்..குட் பை...!! என்று சம்பந்தமே இல்லையென்றாலும் சம்பந்தபட்டது `நான்தான், நான்தான்’ என்று கூப்பாடு போட்டுக்கொண்டு எல்லாவற்றையும் சொதப்பிவிடுவார்கள்.

எப்படித்தான் திரித்து மறைத்து எழுதினாலும், அந்தப் பாத்திரத்தில் தான்தான் கதாநாயகன் என்பதை மிகத்துல்லியமாகக் கண்டுகொண்டு பலவழிகளில் நம்மை டார்ச்சர் செய்வார்கள். தேவையற்ற கோபம், தேவையற்ற கீழறுப்பு, தேவையற்ற விளக்கவுரை, தேவையற்ற மனவுளைச்சல், தேவையற்ற புறம்பேச்சு, தேவையற்ற சாடல், தேவையற்ற உள்குத்து, தேவையற்ற அழைப்பு, தேவையற்ற குறுந்தகவல்,  என தொடர் அல்லல் அன்றாட பணிகளுக்கு ஊறு விளைவிக்கும்.

எழுத்திற்கு இருக்கும் மகிமையைப் பார்த்தீர்களா..!!?

ஆக, சில சுவாரஸ்யங்கள் நமக்கு நாமே  சிரித்துக்கொள்வதற்காக, வேண்டாம் விட்டிடுவோம்....

வியாழன், பிப்ரவரி 21, 2013

என்ன ஆளுங்க.. (சிறுகதை)

கையில் சிகரட்டை ஏந்திக்கொண்டு, புகையை சுகமாக உள்ளே இழுத்து இழுத்து வெளியே விட்டு, சிகரட் ஏந்தியிருக்கின்ற விரல்களை அங்கேயும் இங்கேயும் நீட்டியபடி எதோ ஒரு முக்கிய விவரத்தை சீரியஸாக பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள் இரு பெண்கள்.

அலுவலக வளாகத்தில் நிகழ்ந்துகொண்டிருந்த இந்தக் காட்சியை ஆச்சிரியமாகப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். பெண்கள் பொதுவில் புகைப்பது எனக்கு ஆச்சிரியமே.. அதுவும் நம்ம பெண் என்றால்.. ஆச்சிரியமோ ஆச்சிரியம்.. 

இதைக் கண்ணுற்ற நான், கையில் வைத்திருந்த பேனாவை, விரல் இடுக்கில் சிகரட் போல் பிடித்துக்கொண்டு, `ஸ்ஸ்ஸ் ஊஊ..’ என்று ஊதி புகைப்பதுபோல் பாவனை செய்து பார்த்தேன். சிரித்துக்கொண்டேன்.
அருகில் இருந்த கைப்பேசி சிணுங்கியது.

`ஹாலோ, சரஸ் சொல்லுங்க..’

`விஜி.. அந்தப் பொண்ணுக்கும் எம் மவனுக்கும் ஜாதகப் பொருத்தம் சரியில்லையாம்...! பரவாயில்லை வேண்டாம் விட்டிடுவோம், வேறு பொண்ணு எதும் இருந்தா சொல்லு சரியா?’

`ம்ம்..சரி.. ஒகே.. பார்ப்போம்.. ’ என்று சொல்லி, நான் என்ன ப்ரொக்கர் வேலையா செய்கிறேன், என்று மனதிற்குள் நினைத்துக்கொண்டே தொலைப்பேசியை வைத்தேன்.

யாராவது நம்மிடம் வந்து, உங்களுக்குத்தெரிந்தவர் யாரேனும் பெண் பையனுக்கு வரன் தேடுகிறார்களா? இருந்தால் சொல்லுங்க.. என் வீட்டில் பொண்ணு இருக்கு, பைய்யன் இருக்கான் என்றால், அறிமுகம் செய்துவைக்கவே அலர்ஜியாக இருக்கிறது. அப்பப்பா எவ்வளவு இடைஞ்சல்கள் இடையூறுகள் நம்மவர்களுக்குள்.!

சரஸ், நாட்டுக்கோழி மற்றும் அதன் முட்டைகளை வியாபாரம் செய்வதோடல்லாமல் நன்றாக துணிமணிகளையும் தைப்பார். ரவிக்கைகள் தைப்பதென்றால் சரஸ் தைத்தால்தான் எனக்குப் பூர்ண திருப்தி. தமிழ்நாடுவரை சென்று ரவிக்கை தைத்துப்பார்த்துவிட்டேன் சரஸ் தைப்பதுபோல் வரவேவராது. இதைப்பற்றி நான் அவரிடம் அடிக்கடிப் புகழ, அவரும் உச்சுக்குளிர, அதனால் இருவருக்குள்ளும் ஒரு நெருக்கம் வந்தது. அப்படியே நட்பும் தொடர்ந்த்து.

சரஸ் துடிப்பு மிக்கவர். அழகாகவும், இளமையாகவும் சுறுசுறுப்பாகவும் இருப்பார்.

ஒரு நாள் என்னை அழைத்து தாம் எதிர்நோக்கியுள்ள சில சிக்கல்களைச் சொல்லி தம் மகனுக்கு ஒரு நல்ல பெண் பார்த்துக்கொடுக்கும் படி சொன்னார்.
  
`எங்க வீட்டுக்காருக்கு ஸ்ட்ரொக் வந்து வேலை போனதிலிருந்து, எனக்கு வாழ்வில் ஒரு பிடிப்பு இல்லாமல் போயிடுச்சு விஜி.. என் கால் சுண்டு விரல் அரிக்கிறதுன்னு சொரிஞ்சேன், திட்டிர்னு அங்கே ஒரு புண்ணு வந்திருச்சு.. டாக்டர்கிட்ட போய் செக் பண்ணினா, இனிப்பு நீர் என்கிறார். புண்ணு ஆறலன்னா காலையே எடுப்பார்களாம்..! துணிதைக்கிற வேலையெல்லாம் தூக்கிப்போட்டுட்டேன்’டா. ஆஸ்பித்திரியும் கையுமா அலையறேன். எனக்கு இல்லேன்னா அவருக்கு, அவருக்கு முடிந்தா எனக்கு’ன்னு நடையா நடக்கறேன். காலகாலமா கஷ்டப்பட்டு சேர்த்துவைச்ச பணமெல்லாம் இதுக்கே செலவாயிடும் போலிருக்கு.!
மகளுக்கு ஒரு நல்ல இடத்தில் கல்யாணம் செஞ்சிகொடுத்தாச்சு.. நிம்மதி. மகனுக்கு முப்பத்துமூன்று வயதாகிவிட்டது.. காதல் கீதல்’ன்னு எதும் இருந்தா பேசி கீசி முடிக்கலாம்.. ஒண்ணுமில்லை’ன்றான். உனக்குத் தெரிந்த நல்ல பெண், கொஞ்சம் அழகா... இருந்தா சொல்லேன். பேசிடலாம். இந்த நெலமையில் யாராவது ஒத்தாசையா இருந்தா மனதிற்குத் தெம்பா இருக்கும். இவனுக்குக் கல்யாணம் பண்ணிப்பார்க்காம செத்துபோயிடுவோமோ’ன்னு வேறு கவலையா இருக்கு, காசி ராமேஸ்வரம் என போயி எவ்வளவோ செலவு செஞ்சி திஷ்டி தோஷம் எல்லாம் கழித்தாச்சு, ஒரு நல்லது நடக்கமாட்டேன் என்கிறது..’ என்றார் சோகம் கலந்த மனவுளைச்சளோடு.

ஏற்கனவே எனக்குத் தெரிந்த தோழி ஒருவள், தமது மகளுக்கு மாப்பிள்ளை தேடிக்கொண்டிருந்தாள். படித்த பெண். மிகவும் அழகானவள். அரசு ஊழியர், நல்ல சம்பளம், தாதி தொழில் செய்பவர். தெய்வ பக்தி கொண்டவர்.. தேவாரம் திருமுறை என பல மேடைகளில் தோன்றி நிறைய பரிசுகளை சிறு வயதிலிருந்து வென்றுக்கொண்டிருப்பவள். அடக்கமானப் பெண். வீட்டு வேலைகளில் கெட்டி. பெரியவர் முன்னிலையில் மரியாதை, மென்மையான பேச்சு..

தோழியும் சில தினங்களுக்கு முன்புதான், தன் மகளுக்கு இருபத்தாறு வயதாகிவிட்டது, நல்ல வரன் கிடைத்தால் கல்யாணம் கட்டிவைத்துவிடலாம். யாராவது இருந்தால், கேட்டால் சொல். அவள் கல்யாணமே வேண்டாம் என்கிறாள், நாம் அவளை அப்படியே அவளின் போக்கிற்கே விட்டுவிட முடியுமா? காலாகாலத்திலேயே நல்லபடி எல்லாம் செய்து வைப்பதுதானே நம் கடமை. வீட்டுக்காரரும் அவளிடம் சேர்ந்துகொண்டு.. எதுக்கு இப்போ அவசரப்படற? விடு விடு என்கிறாராம்..! தாய் தமது கடமையை முடித்துவைக்கத் துடிக்கிறார்.

இரண்டு கோரிக்கைகளும் ஒரே நேரத்தில் வர, அவனின் தொழில், குணம்,வயது மற்றும் தோற்றம், இவளின் தொழில், குணம்,வயது மற்றும் தோற்றம் போன்றவைகளை மனதில் நிறுத்தி இருவரையும் சேர்த்துப்பார்த்தேன்.. அழகாக அமோகமாக இருந்தது ஜோடிப்பொருத்தம். சொல்லிப்பார்க்கலாமே என்று ஆசை வந்தது, தோழியிடம் சொல்லி, பெண்ணிற்குக்கூட தெரியாமல் பெண்ணின் புகைப்படத்தை தோழியின் மூலம் பெற்றுக்கொண்டு, சரஸிடம் விவரத்தைச் சொன்னேன்..

`அப்படியா.. நர்ஸ்வேலை நல்லவேலைதான், பொண்ணும் அழகா இருக்கா மூக்கும் முழியுமா.. மகன் கிட்ட கேட்டுட்டுச் சொல்றேன். சரியா? ரொம்ப நன்றி விஜி...’ என்று சொல்லி புகைப்பட்த்தை வாங்கிக்கொண்டார் சரஸ்.

மறுநாள் அழைத்து, தயங்கித்தயங்கி ஒரு விஷயத்தைக்கேட்டார்.. `வந்து..அதுவந்து..தப்பா நினைக்காதே.. அவங்க என்ன ஆளு?’ அட்டா இப்படி ஒரு விஷயம் இருக்கு இல்லே நம்மவர்களிடம் ..`அட, மறந்துட்டேனே.. சரி கேட்டுட்டுச் சொல்றேன்.. ஒகே வா.!’ `ம்ம்..கேளு கேளு.. பார்த்து, உனக்குத்தான் தெரியுமே, எங்களுடையது கொஞ்சம் ஒசத்தி.. கால காலமாக பார்க்கிறார்கள்..! `அட ஏன் சரஸ் இன்னமும்..!! நல்ல பொண்ணு மாப்பிள்ளை கிடக்கவே கஷ்டமா இருக்கு, இதில் இதுவேறயா..!’ `எனக்குப் பிரச்சனை இல்லை விஜி.. எங்க மாமியார்தான்.... கொழுந்தனார் கொழுந்தன் பொண்டாட்டிமார்கள் என்னைப்பிச்சுப் பிடுங்கிவிடுவார்கள்..’ என எதையோ சொல்ல வந்தார். என்னடா இது, இப்படி மாட்டிக்கொண்டோமே என்று நினைத்து..! `சரி விடுங்க, விசாரிச்சுட்டா போச்சு..’ என்று சொல்லி தற்காலிகமாகத் தப்பித்தேன்.

எதாவது தகவல் வருமா என்று காத்திருந்த தோழியிடம் எப்படி சொல்வது என்று யோசித்து யோசித்து தைரியத்தை வரவழைத்துக்கொண்டு.. `சுகா.. என்னமோ ஆளு கீளுன்னு கேட்கறாங்க.. விடு வேண்டாம் அந்த சம்பந்தம்..’ என்று பட்டும்படாமல் விவரத்தை வாழைப்பழத்தில் ஊசியை ஏற்றுவதைப் போல் ஆரம்பித்தேன். அவள் புரிந்துகொண்டாள். `ஆமா, பார்ப்பார்கள்.. நம்மவர்கள் கல்யாணம் என்றால்.. சாப்பாடு இருக்கோ இல்லையோ..இதில் குறைவிருக்காது. சொல்லு உண்மையை, நான் ஒரு ஆளு, என் கணவர் ஒரு ஆளு, என் மகள் ஒரு ஆளுன்னு, பயப்படவேண்டாம், எங்களை விட என் மகள் மிக உசத்தி.. ஜாதியில்.’ என்றாள். அப்போதுதான் எனக்கும் அந்த ரகசியம் தெரியவந்த்து. மகள் அவளின் சொந்த மகள் அல்ல வளர்ப்பு மகள் என்று.

தேவையா இது..! இதுவும் வேணும் இன்னமும் வேணுமென்று மனதில் அசைபோட்டுக்கொண்டே, சரஸிடம் விவரத்தைச் சொன்னேன்.. மென்று விழுங்கினாள்.. `எ..ன..க்...கு அ... தெ... ல்... லா.. ம் பெ...ரி...ய விஷயமேயில்லை.. எங்க மாமிதான் ஒரு பிசாசு.. கலப்படம்னு வேற சொல்றே, முக்கியமா பொண்ணு எங்க ஆளுங்க மாதிரிதான், உசத்திதான்.. இருந்தாலும், எல்லார் கிட்டேயும் கேட்டுக்கிட்டு சொல்றேன். ஜாதகமெல்லாம் வேறு பார்க்கணும்.. பொருத்தம் சரியா இருந்தால் முடிச்சிடலாம்.. எதுக்கு இந்த பாழாய்ப்போனதையெல்லாம் இன்னமும் கட்டிக்கிட்டு அழனும்..!!’ என்று `பரந்த’ மனம் கொண்டவள் போல் பாசாங்கு செய்து, தப்பிப்பதற்காக பிறரின்மேல்  பழியைப்போட்டுவிட்டு அசட்டுத்தனமாக சிரித்து, பார்ததுக்கொடுத்த என் மனம் வேதனைப் படக்கூடாது என்பதற்காக, முகத்தில் தோன்றிய கலவரத்தையும் மறைக்கமுயன்று, பதில் சொல்லி இடத்தைக் காலி செய்தார் சரஸ்.

இன்று சரஸிடமிருந்து வந்த அழைப்பில், பொருத்தம் சரியில்லை என்கிற பதில்.

இதுதான் நாம்..!!

இது மேலே உள்ள கதையோடு தொடர்பில்லை –

தோழி ஒருவளுக்கு குடும்பத்தில் பிரச்சனை. கணவன் வேலை முடிந்து சரியான நேரத்திற்கு வீடு திரும்புவதில்லை. சதா குடி குடி.. சில சமயங்களில் இரவு வீட்டிற்கே வருவதில்லை. விடிந்து மறுநாள் வேலைக்குச் சென்று மறுபடியும் இரவு குடித்துவிட்டு வீடு திரும்புகிறார். மனம் விட்டுப் பேசுவதற்குக்கூட வாய்ப்பில்லாமல் போவதுதான் தோழிக்கு ஆதங்கம்.

சந்தேகம் தலைவிரித்தாட, கணவரின் நண்பர் ஒருவருக்குத் தொலைப்பேசியின் வழி தொடர்பு கொண்டு, விவரத்தை அறிய முனைகிறாள் தோழி.

வீட்டிற்கு வராதா சமயங்களில் கணவர் எங்கு செல்கிறார் எங்கே தங்குகிறார் என்று கேட்டுள்ளாள் நண்பரிடம். இது தவறுதான்.  கணவனின் நண்பரிடம் இப்படிக் கேட்பது அசிங்கம் என்று பலமுறை சொல்லியும், சிதறுண்ட அவளின் மனம் இதையெல்லாம் ஒரு பொருட்டாகக் கருதாமல், சிந்தனையும் ஒரே பக்கமாக அவளை அழுத்தியதால், தமது ஏமாற்றமே தமக்கு முதன்மைக் காரணமாகத் தோன்றவே, இக்காரியத்தில், பின்விளைவுகளைப் பற்றி யோசிக்காமல் இறங்கிவிட்டாள்.

நண்பர்கள்தான் தெரியாதா..! இந்த ஆண் நண்பர்களே இப்படித்தான் போலும்.. நட்பிற்காக உயிரைக்கொடுக்கிறேன் இதைக்கொடுக்கிறேன் அதைக்கொடுக்கிறேன் என்று கூப்பாடு போட்டுக்கொண்டு, நண்பனைக் காப்பாற்றுவதற்க்காகவேண்டி, வீட்டிற்குத் திரும்பாத சமையத்தில் அவன் என் வீட்டில்தான் தங்கிக்கொள்வான் அங்கேயேதான் தூங்குவான். நீ ஒண்ணும் கவலைப் படாதேம்மா, அவனிடம் சொல்லிவைக்கிறேன், என்றிருக்கிறார்.

இதைப்பற்றி நண்பரிடம் மேலும் பேசி வம்பு வளர்க்க விருப்பமில்லாமல், நண்பரின் மனைவிக்கு அழைத்து, வாறுவாறு என்று வாறியிருக்கிறாள்...

`உனக்கு அறிவில்லையா? ஒரு கல்யாணம் பண்ணிய ஆம்பள, குடிச்சுப்புட்டு உன் வீட்டில் படுத்துக்கிடக்கறான்.. அவனுக்குக் குடும்பம் இருக்கு, பொண்டாட்டி இருக்கு அவனை வீட்டிற்கு விரட்டவேண்டியதுதானே..! அவனை வீட்டில் படுக்கவிட்டு வேடிக்கை பார்க்கிறீயா? ரெண்டுபேரும் குடிச்சிட்டு படுத்துக்கிடப்பானுங்க, நீ போய் யார்கிட்ட படுப்ப.. ? என் குடும்பமே சின்னாப்பின்னமாய் கிடக்கு, என் புருஷனை உன் வீட்டில் படுக்கவைச்சுக்கிட்டு கும்மாளாம் போடுகிறீர்களா..? என் வீட்டில் இதுவரைக்கும் நான் எந்த ஆம்பளகளையும் தங்க விட்ட்தில்லை.. குடிக்க வந்தா, வெளியே குடிச்சிட்டு அப்படியே கிளம்புவானுங்க...வீட்டுக்குள்ளே நுழையக்கூடாதுன்னு சொல்லி மிரட்டிவச்சுருக்கேன் என் வீட்டுக்காரனை. உன்னால அப்படிச் சொல்லமுடியாதா? வளர்ர பிள்ளைகளை வைச்சுக்கிட்டு குடிகாரர்களை வீட்டுக்குள் விடறீயே, நீயெல்லாம் பொம்பளையா....!!!! என்று கண்ணாபிண்ணான்னு சத்தம் போட்டு திட்டியிருக்கிறாள்.. சில கெட்டவார்த்தைகளையும் கூடவே சேர்த்து... 

அவளுக்கு பயங்கர கோபம் வர, அவளின் கணவன் மூலம் அவளுக்குத்தெரிந்த இவளின் கணவன் செய்யும் மைனர் திருட்டுவேலைகளையும் மாற்றான் தோட்டத்து மல்லிகை ரகசியங்களையும் இவளிடம் சொல்லி இவளையும் தாறுமாறாகத்திட்டி தொலைப்பேசியை துண்டித்துள்ளாள்.

பிறகென்ன – “ஆமா, நான் வைச்சுருக்கேன்..’’என்று அவர் சொல்ல, கதைகந்தலாகி, விவரம் விவாகரத்தில் நிற்கிறது. தினமும் தொலைப்பேசியில் அழுகிறாள்.. வேலை செய்யவே மூட் இல்லை என்று புலம்புகிறாள். பிள்ளைகளை வைத்துக்கொண்டு நான் என்ன செய்வேன் என்று அழுகிறாள்.

எவ்வளவுதான் சமாதானம் சொல்வது.. சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறேன்.
         

செவ்வாய், பிப்ரவரி 19, 2013

வாழ்வா இது...?

மலாய் பத்திரிகையில் படித்த செய்தி...

பன்னிரண்டு வயதே நிரம்பிய ஒரு பெண் குழந்தை, தமது நிர்வாண புகைப்படங்களை இணையத்தில் பதிவேற்றியுள்ளார். 

விவரம் குடும்பதிற்குத்தெரியவே, காதலனுடன் ஓட்டம். காதலன், மற்ற நண்பர்களுடன் கூட்டு சேர்ந்து அவளை நாசம் செய்துவிட்டு, தொழிலுக்கு வாடிக்கையாளர்களை பார்த்துக்கொடுத்துள்ளார். 

நல்ல முறையில் தொழில் நடந்தேறியுள்ளது.. மாதம் பத்தாயிரம் முதல் இருபதாயிரம் வரை வருமானம். 
உலகமுழுக்க வாடிக்கையாளர்கள் - ஜப்பான்,கொரியா, தைவான் என.. 

பதினைந்து வயதில் இரண்டு முறை கருக்கலைப்பு.

பதினாறு வயதில்.. கர்பப்பை புற்றுநோயோடு எச்.ஐ.வி’யும் கண்டுள்ளது.