பாஷை

நான் இங்குள்ளேன், நீயும்...
எதோ ஒரு விளாங்காத மொழியில்
உன்னோடு உரையோடு உயிரோசை
மறுத்தாலும், மறைக்கப்பட்டாலும்..
தனிமையில் உனக்காக
நான் பேசும் மொழிவிளங்காத மொழியையே
நீ பேசும் பாஷையில் நானும்
மொழிபெயர்த்துக்கொண்டே ..

மருத்துவம்

மகள் அழைத்திருந்தாள்

“ அம்மா, நான் பிரசவவாட்டில் இருக்கின்றேன், இன்னிக்கு இங்கு தான் பயிற்சி. நிறைய குழந்தைகள். கைமுய்கைய்முய்’ன்னு ஒரே சத்தம். தாய்மார்களின் பிரசவ வேதனை, குழந்தைகளின் அழுகுரல், அவசரப்பிரிவின் அதிவேக நடவடிக்கைகள் என, படு பரபரப்பா இருக்கு. அன்னிக்கு மாதிரி பயமெல்லாம் இல்லை

“என்னிக்கு மாதிரி பயம்?” என் கேள்வி, என் மகளிடம்.

“அதான்ம்மா அன்னிக்கு, எமர்ஜென்ஸி வார்ட்ல டிரெய்னிங்.. ஐந்து நிமிடத்திற்கு ஒரு முறை அந்த அறையில் சிகப்பு விளக்கு எரிந்தவண்ணமாகவே இருந்தது. ஒரே அஃக்சிடெண்ட் கேஸ்கள், பதினைந்து நிமிடத்திற்கு ஒரு முறை, ஒரு பிணம் விழுறது.”

“அய்யோ, அப்புறம் எப்படி?? தாங்கினாயா? இங்கே யாராவது இறந்து போனால், தூங்கக்கூட மாட்டியே, எப்படி இதெல்லாம்??”

“ஆடிப்போயிட்டேன்ம்ம்மா.., அதுவும் நாங்க மாணவர்கள் , எங்களுக்குக் கூடுதல் பயிற்சி தேவை என்பதால், அந்த வேலைகளெல்லாம் எங்களையே செய்யச்சொன்னார்கள். நான் முடியாது என்றேன், நல்லா டோஸ் விழுந்தது, பெரிய டீன்’னிடமிருந்து. எதுக்கு இந்த வேலைக்கு வந்தாய்? பேசாமல் கல்யாணம் கட்டிக்கிட்டு, குடும்பம் நடத்தவேண்டியது தானே’ன்னு திட்டினார்”

“அடக் கடவுளே.. பிறகு என்ன? செஞ்சியா அதெல்லாம்?”

“செஞ்சேன்ம்மா, பயந்து பயந்து.. பிணத்திற்கு தலையிலிருந்து கால் வரை கட்டுப்போடணும். அப்படியே மலாய் சினிமா படத்தில் வரும் ஆவி பேய்போல் இருந்தது.. கை கால்கள் எல்லாம் நடுங்குது. இடமே ஒரே பிண வாடை, ரத்த வாடை.. அன்றைய நாள் வீட்டிற்கு வந்தவுடன், என்னால என் ரூம்மை விட்டு வெளியே போகவே முடியல, ஒரே பயமா இருந்தது.”

“அதான் தேவாரம், திருமந்திரமெல்லாம் இருக்கே, யாரையாவது துணைக்கு அழைக்க வேண்டியதுதானே!”

“அவர்கள் தான் அன்று இரவில் எனக்குத்துணை. இருந்தாலும் காலையில் கிளாஸுக்குப் போகல, பயங்கரமான காய்ச்சல், அதற்கப்புறம் எனக்கு அந்த பகுதி இன்னும் கிடைக்கவில்லை. இன்னைக்கு பிரசவ வார்ட்ல இருக்கேன், சந்தோசமா இருக்கு”

புன்னகையுடன் உற்சாகமாக பேசினாள். அவளுக்கு Pediatrics அதாவது குழந்தை பராமரிப்புத்துறையில்தான் மாஸ்டர் பண்ணவேண்டுமென்கிற லட்சியம். அதனால் அந்தப் பிரசவ வார்ட்டில் மிக மகிழ்வோடு காணப்பட்டாள். மருத்துவப்படிப்பு என்பது எல்லாவற்றையும் படித்த பிறகுதான், தமக்குப்பிடித்த துறையைத் தேர்வு செய்யவேண்டும் போலிருக்கிறது.. எனக்கென்ன தெரியும், எதாவது சொன்னால் கேட்டுக்கொள்வேன்.

“ ஆங்..நான் இப்போ எதற்கு அழைத்தேன் தெரியுமா?!”

“ம்ம் சொல்லும்மா..”

“நான் எப்படிப்பிறந்தேன்?”

“என்ன இது? எத்தனை முறை சொல்லியிருபேன்..கிண்டலா?” கொஞ்சம் கடுப்பில்.

“ யம்ம்மா, மறந்துட்டேன், மறுபடியும் சொல்லுங்க, அதாவது, forceps, vacuum or normal?"

" forceps"

"forceps னா எப்படி?”

“நானே பயங்கர மயக்கத்தில் இருந்தேன், எப்படிச்சொல்வது!”

“இல்லேம்மா, அந்த ஆயுதம் எப்படி இருந்தது?, பூச்செடி வெட்டும் கத்தி போல்..?”

“ஆமாம், ஏறக்குறைய அப்படித்தான்..ம்ம்ம், இப்போ ஏன் இதைக் கேட்கிறாய்?”

“ இங்கு நிறைய குழந்தைகள் அப்படித்தான் பிறக்கிறது, அந்த ஆயுதத்தைப்பார்த்தாலே...!!!!!”

“குழந்தைகள், நல்லபடி பிறக்கிறது தானே..! எந்த ஒரு ஆபத்தும் இல்லாமல், அது போதுமே..”

“ஒரு ஆபத்தும் இல்லேம்மா, ஆனா குழந்தை பிறந்த மறு வினாடி, தலை கொஞ்சம் நீளமாக இருக்கிறது..  forceps னா அப்படித்தான்ன்னு தெரியும், நான் பிறக்கும் போது தலை எப்படி இருந்தது?”

“நீ பிறக்கும் போதும் அப்படித்தான் இருந்தது.. ஆனால், மறுநாள் காலையிலே ரோஜாப்பூ மாதிரி அழகாயிட்டே. எல்லாம் மறைஞ்சு போச்சு, பாட்டி இன்னமும் சொல்வாங்க, அழகான ஜோடிகளுக்கு பிள்ளை என்ன இப்படி அசிங்கமா பொறந்திருக்குன்னு..ஹிஹிஹி” அடிக்கடி இப்படி வெறுப்பேற்றுவது என் வேலை..

“ஹூம்..நகைச்சுவைநேரமா!. சரி, நான் ஏன் நார்மலா, பிறக்கவில்லை?”

“ ஹம்ம்ம்.. அதுக்கு கொழுப்பு ஜாஸ்தி, அம்மாவுடைய தீனியெல்லாம் தின்னுத்தின்னு பெருத்துப்போச்சு, அம்மாவால முக்கவே முடியல,   எவ்வளவோ டோஸ்(ஊசி) கொடுத்தும், மந்தமா உள்ளேயே ஜாலியா தூங்கிக்கிட்டே இருந்துச்சாம். அது ஒரு சோம்பேறிக் குழந்தை, படிக்க மட்டும்தான் லாயிக்கு, வேற ஒன்னும் செய்யமுடியாது அதனால்.” நக்கலடித்தேன்.

“ஹஹஹ.. எனக்கு இன்னொரு சந்தேகமும்.. இந்த forceps னாலத்தான் என் முகம் உங்கள மாதிரி வட்டமா இல்லாமல் முட்டை வடிவில் நீளமாக இருக்கிறதோ..? எனது அடுத்த ஆராய்ச்சி அதுதான், ஒகேம்மா பை, எதாவது இருந்தா நாளைக்கு கூப்பிடறேன்”

அடிப்பாவி, உங்க அப்பாவிற்கு நீண்ட முகவெட்டு தானே..!!

வீட்டிற்கு வந்தவுடம், என் மகனிடம் இந்தக் கதையைச் சொன்னேன்.. நல்லா கதை கேட்பான்.. கதையைக் கேட்டவுடன், “அம்மா, நான் எப்படிப் பிறந்தேன்?”

“ஆள விடு, எனக்கு நிறைய வேலை இருக்கு...”

“அம்மா..அம்மா..அம்மா’’ பின்னாடியே சுற்றினான்.

புத்தகங்களின் நிலை

ஒரு சிந்தனை:

நான் சிறுவயதிலிருந்து புத்தகங்களைச் சேகரித்து வருகிறேன். (படிக்கிறேன் என்றால் பொய்யாயிடும்) அதனால் பல விதமான புத்தகங்களைச் சேகரிப்பது என் பொழுதுபோக்கு. ஒரு அலமாரியே நிறைந்து விட்டது. இன்னும் இன்னும் நிறைய, கூடிய விரைவில் இன்னோரு அலமாரியைக் கேட்டாலும் வாங்கிக்கொடுப்பார் என் கணவர். 

ஒரு நாள் என் பிள்ளைகளிடம், நான் இல்லையென்றால் இந்த புத்தகங்களை எல்லாம் என்ன செய்வீர்கள்? என்றபோது, எங்களுக்கு எதற்கு? எங்களின் படிப்பு சம்பந்தப்பட்ட புத்தகங்களையே ஆயுள் முழுக்க வாசிக்கவேண்டியிருக்கிறது.!! இதில் நீங்கள் மூட்டைக்கட்டி வைத்திருக்கும் இந்த புத்தகங்களை எங்கே வாசிப்பது?? சேர்ந்தாட்போல் இருவரும் ஒரே மாதிரியான பதிலைச்சொன்னார்கள்.

இது உள்ளபடியே யோசிக்கவைத்த ஒரு சிந்தனை, அன்று.

நாமெல்லாம் உயில் எழுதுவதைபோல், இந்த புத்தகங்களையெல்லாம் என்ன செய்யவேண்டுமென்று எழுதி வைத்துவிடுவது நன்மை என்று தோன்றுகிறது, ஏனென்றால், இப்படிப் பொத்திப்பொத்திப் பாதுகாக்கின்ற புத்தகங்கள், அதனின் அருமை தெரியாத நம் சுற்றங்கள் ஒரு நாள், அவைகளை எடுத்து பழைய காகிதம் வாங்குவரிடம் கொடுத்துவிட்டால்....!!?

என்னுடைய புத்தகங்கள் அனைத்தையும், நூல்நிலையங்கள் எடுத்துக்கொள்ளட்டும்.

ஆனால், இவைகளை நான் வாசிக்கப்போகிறேன் என்று, எனது உடன்பிறப்புகள் வந்து கைகளை வைத்தால் ‘விஷப்பாம்பு’ கொத்த வேண்டுமென்று வேண்டுகிறேன். கொஞ்சங்கூட ரசனையே இல்லாத கூர்கெட்ட ஜென்மங்கள் என் உடன்பிறப்புகள்.

இன்று அசோகமித்திரன் அவர்களின் புத்தகமொன்றினை வாசித்தேன்.  அப்போது இதே கேள்வியை அவரும் கேட்டிருந்தார்.! பெரிய எழுத்தாளர் அசோகமித்திரன்.

domestic violence

பில் கட்டாமல்,
நெட் கட் ஆகியிருக்கு
கரண்ட்’டும் போயிருக்கு
தண்ணீர் பஞ்சமும் வந்திருக்கு
தொலைதொடர்பு துண்டிக்கப்பட்டிருக்கு
பில் கட்ட தாமதாமாகி, பல எச்சரிக்கைக் கடிதங்கள்
இன்னமும் குவிந்தவண்ணமாக..!

உப்பு, புளி, மிளகாய், அரிசி, பருப்பு இல்லாமல் போய்
சமயற்கட்டுக்கு நான் ’கட்’ விட்டதேயில்லை
இருப்பினும், எனக்குத்தான் பொறுப்பில்லை என
ஒயாமல் நடக்கும் உள்குத்து வேலை.!

நேரம்

முகப்பரு எடுக்க
நகங்களை வெட்ட
புருவத்தை சரி செய்ய
மை தீட்ட
பல வர்ணங்களில் உதட்டுச்சாயம் பூசி அழகு பார்க்க
கண்ணாடியில் கேசத்தைச் சரி செய்ய
பெடிக்ஃயோ மெனிஃக்யோ செய்ய
லோஃஷன் போட
அரட்டை அடிக்க
இசை கேட்க
பத்திரிக்கை படிக்க

எனக்கு ஆபிஸ்தான் சிறந்த இடம்.

Shepherd Pie

எனது இன்றைய உணவு Shepherd Pie. என் தோழி செய்து அனுப்பியிருந்தாள்.
இதுவரையிலும் சாப்பிட்டதில்லை. இன்றுதான் முதல் முறையாக சாப்பிட்டுப்பார்த்தேன். 

அது ஆஸ்ரேலியாவின் ஏழைகளின் உணவாம். தோழிதான் சொன்னாள். ஆனால் இங்கு மலேசியாவில் அதன் விலை அதிகம். பொதுவாக வெஸ்டன் கஃப்பேக்களில் விற்கப்படும் உணவு அது.

“சாப்பிடல. தொலைச்சுப்புடுவேன் மவளே’’ என்கிற மிரட்டல் உத்தரவு வேறு.

மிக மிக ஆரோக்கியமான உணவு அது. ( எனக்குத்தான் பிடிக்கவில்லை. இறங்க மாட்டேன் என்கிறது). முதல் முறையாதலால் இந்த சிக்கல் போலும். பழகப்பழக சரியாயிடும்.


இதற்குத் தேவையான பொருட்கள்

கோழி இறைச்சியை எலும்பு இல்லாமல் பிரித்து, கொந்திகொள்ளவும்
பெரிய வெங்காயம் - நறுக்கிக்கொள்ளவும்
கொஞ்சம் சோளமாவு

மெஷ் பெட்டேட்டோ செய்ய:-
உருலைக்கிழங்கை கொஞ்சம் உப்புடன் நன்கு வேகவைத்து, மாவுபோல் இடித்துக்கொள்ளவும் (mash mixer) இருந்தால் இன்னும் சுலபமாம். கொஞ்சம் பட்டர் அல்லது பால் சுவைக்காகச் சேர்த்துக்கொள்ளலாம்.

உப்பு,
ஆலிவ் ஆயில். (அதில் தான் எல்லா சமையலும் செய்வாள் என் தோழி)

செய்யும் முறை:-

சட்டியில் எண்ணெய் ஊற்றி
வெங்காயத்தைப்போட்டு வதக்கவேண்டும், பிறகு சோளமாவு. சோளமாவைப்போட்டவுடன் கொஞ்சம் கட்டியாக வரும் அப்போது கோழியையும் சேர்த்து கிண்ட வேண்டும், கோழியில் உள்ள நீர் வெளியாகி கட்டியான அந்த திரவத்தை மிருதுவாக்கும் அதனால் நீர் உற்றத்தேவையில்லை. லேசாக வெந்தவுடன் வெள்ளைமெளுகுத்தூள் தூவி ஆற விட்டு, மஷ் செய்த உருலைக்கிழங்கை அலுமினியம் தட்டில் வைத்து, இந்தக் கோழிக்கலவையை அதன் மேல் வைத்து, அந்த உருலைக்கிழங்கால் நாலாப்பகமும் மூடிவிடும் படி செய்து, அஃவனில் வைத்து, ஃப்ரௌனாக வரும் வரை கிரில்ல் செய்யவும்.  (ufff)

அஃவன் இல்லதவர்கள், அலுமினிய ஃபோயிலில்(foil)  சுருட்டி, விறகு அடுப்பில் போடலாம்! (இது என் ஐடியா)

சுடச்சுட சாப்பிட அருமையாம், அதுவும் வெளியே மழை பெய்துக்கொண்டிருக்கும் போது, ஜன்னல் ஓரமாக அந்த மழையை ரசித்துக்கொண்டு ஒரு கருப்புக்காப்பியை சுவைத்த வண்ணமாக சாப்பிட்டால் சும்மா அப்படித்தான் இருக்குமாம் ( :P)

கவனத்தில் கொள்ளவும் இது ஏழைகளின் உணவு (ஐரோப்பாவில்)

shepherd - என்றால் ஆட்டிடையன், கால்நடை மேய்ப்பாளன் - ஏழை
pie - என்றால், ஒரு வகை உணவு.

shepherd pie என்றால் ஆட்டிடையன், கால்நடை மேய்ப்பாளன் உண்ணும் உணவு.

இதை நிறைய வழிகளில் செய்துப்பார்க்கலாம், நம்ம இட்லி பலமாதிரியாக மாறியது போல்.
எனக்குக்கிடைத்தது இந்த ஒரு குறிப்புதான். வேறுமாதிரி கிடைத்தாலும் தொடர்ந்து பகிரலாம்.

வெகுமதி கலாச்சாரம்.

குட் மார்னிங் விஜி .

வெரி குட் மார்னிங் மிஸ்டர் கூ..

சில முக்கிய பிரமுகர்கள் வர வேண்டியுள்ளது, எத்தனை பேர் என்று சரியாகத்தெரியவில்லை. வந்தவுடன் முதலில் எத்தனை பேர் உள்ளனர் என்பதனை அழைத்துத் தெரிவித்துவிடு. மீட்டிங் அறையைப் பயன்படுத்த அது உதவியாக இருக்கலாம்...

யெஸ் சார்.

நம்முடைய டீலர்ஸ்களில் மிக பிரபலமானவர்கள் இவர்கள். தலைநகரில் இவர்களின் நிறுவனங்கள் தான் நமது பொருட்களை மிக அதிகமாக விற்பனை செய்துவருகிறார்கள். வந்தவுடன் அமரச்செய், எல்லோருக்கும் காப்பி கலக்கிக்கொடு.

யெஸ் மிஸ்டர் கூ.

இங்கே உன் முன்னே இருக்கும் மொனிட்டரில், வெல்கம் என அவர்களின் கம்பனி பெயரோடு அதன் நிருவாகியின் பெயரையும் சேர்த்து ஸ்க்ரீனில் போட்டு விடு.. கொஞ்சம் அழகாக பெரிய எழுத்துக்களில் பொறிக்கப்பட்டிருக்கட்டும்.

யா, ஷுவர்..

அந்தப் பெரிய டீ வியில், அவர்களின் கம்பனி சம்பந்தப்பட்ட விளம்பர சீடி ஒன்று நம்ம மெட்ச்சண்டைஸரிடம் இருக்கிறது, அதையும் ஓடவிடு. ஷோ ரூம்மை தூய்மைப்படுத்தச் சொல், air freshener செய்யவும் ஏற்பாடு செய்..

ஒகே பாஸ்..

பிறகு, மதிய உணவும் ஏற்பாடு செய்யவேண்டும். கண்டீனில் ஆர்டர் கொடு, அவர்கள் எத்தனை பேர் வருகிறார்கள் என்பதைப் பார்த்து விட்டு பிறகு ஆடர் செய். உணவில் காரம்  வேண்டாம் என்பதனைச் சொல்லி விடு. சோலிட் ஃப்பூட் இருக்கணும். டிரிங்ஸ் மினரல் வட்டர் போதும்.

நிச்சயமாக ஏற்பாடு செய்கிறேன்..

எல்லா டிப்பார்ட்மெண்ட் ஹெட்களுக்கும் ஒரு மெயில் அனுப்பி இவர்களின் வருகைய அறிவித்து விடு. அவர்களின் எண்ணிக்கையையும் அந்த உணவு லிஸ்டில் சேர்த்து விடு.

ஹ்ம்ம்..

அதில் ஒருவர், பெயர் அப்புறம் சொல்றேன்,  நாளைக்குக் காலையிலே ஃபிலைட்,  இன்று இரவு தங்குவதற்கு சன்வே ஒட்டலில் அறை ஒன்றை பதிவு செய்யவேண்டும்., முதல் வகுப்பு அறை. அதன் பிறகு அவரை அழைத்துச்செல்ல ஒரு டாக்ஸி. இன்று மாலை இங்கிருந்து ஓட்டலுக்கும், பிறகு நாளை காலை ஓட்டலில் இருந்து ஏர்ஃபோர்ட்டிற்கும் செல்லவேண்டும்.  அதற்கும் நாமே ஏற்பாடு செய்யவேண்டும். டாக்ஸி தூய்மையாக இருப்பதை கவனத்தில் கொள்.

ஓ, ஷுவர்..

இப்போது எனக்கு ஒரு அவசர மீட்டிங் உள்ளது, அங்கே போகிறேன். கொஞ்ச நேரமாகலாம். அவர்கள் வந்தவுடன் என் கைப்பேசிக்கு அழை.

ஒகே போஸ்.

இது என் வேலையின் ஒரு பகுதி இவை. இவற்றை சரியாக, மனத்திருப்தி ஏற்படும் படி செய்து இருந்தால், எனக்கு ஒரு ரோஜா மலர்கொத்து அனுப்பி வைப்பார்கள், எங்கிருந்தோ வரும். ஒரு முறை ஒரு மிகப்பெரிய ஹெம்பர் (திண்பண்டங்கள் அலங்கரிக்கப்பட்ட கூடை) வந்திருந்தது, எனது பெயரிட்டு. இன்னமும் தெரியாது அதை யார் அனுப்பியது என்று..!